Ég sem hélt ....

Ég gortaði innra með mér yfir því að við værum líklega sloppin við flensuna úr þessu. Þetta byrjaði hægt og rólega á fimmudag og í gær var ég alveg frá. Ég man bara ekki síðan hvenær ég hef verið svona veik, þetta er ótrúlega óþægilegt. Það versta er að ég kemst ekki í hitting til Karenar, sem er mjög slæmt. Það koma tíma og flensan er ekki eilíf.
Leit annars út um gluggann áðan á sá bara góðan daginn kindurnar nánast fyrir utan gluggann svo við Anna hlupum út og náðum þeim sem betur fer inn aftur. Þær hafa kannski ætlað á fæðingadeildina, telja sig eiga betra skilið en gerðið. Við bíðum enn eftir fyrsta lambinu.