Domini, domini, dominiii

Jaeja, ta eru tad skilabod ur solinni. Madur minn, tetta er algjor saela. Svo eg fari lett yfir ferdasoguna ta gekk allt eins i sogu. Flugid gekk otrulega, Asrun var svo yndisleg ad hun sofnadi vid flugtak i Keflavik og opnadu augun 30 min fyrir lendinga i Halifax og eftir stutt stopp var aftur haldid upp i haloftin og tad gekk einnig mjog vel to tradurinn hafi verid ogn styttri hja litlu manneskjunni. Tegar vid lentun i Dominiska lydveldinu gengum vid a hitavegg enda rett nykomin ur frostinu. Ferdin a hotelid tok ekki langan tima og vid vorum ekki lengi ad koma okur fyrir. Herbergin voru agaet en toluverdur raki i veggjum og annad en vid vorum ekki lengi ad lata okkur tad ad godu og skelltum krokkunum i logina og tau voru alseal og brosid for ekki af teim, gaman, gaman. Vid hin fullordnu vorum ekki lengi ad koma okkur i mjukinn a barnum og panta servesa a linuna. Svo er tad bara ad slappa af. Vid tokum svolitid skart a solinni annan daginn, alla vega strakarnir og erum enn ad glima vid rjodar axlir en tetta hefst allt. Tau gaetu flutt i laugina og verid tar. Hvad matinn vardar ta erum vid i ollu innifalid a hotelinu og hladbord med reglueglu millibili, eg aetla ekki ad svekkja ykkur med tvi ad lysa avoxtunum, namm, namm. Urvalid a barnum er lika fint, krakkarnir daela i sig koka kola en vid hin einhverju odru, annars er eg ekki nogu dugleg ad profa einhverja framandi kokteila i skemmtilegum litum, tad kemur kannski. Strondin er rett fyrir nedan hotelid, enn hefur vidrad til sundfera i sjonum en vid latum samt oldurnar skola a okkur lappirnar og leikum okkur i sandinum. I fjorunni eru reyndar solumenn med alls kyns varning og bjoda okkur adeins ad lukki, lukki og svor hengja tau halsfestin a krakkana sem horfa baenaraugum a mommu og pabba og bidja um pening og ta er tad ad prutta, vid hofum gert god kaup en lika verid tekin i ...... Hvad menninguna almennt vardar verdum vid ekki mikid vor vid hana a hotelinu enda i verndudu umhverfi en vid turufm ekki annad en ad fara adeins ut a gotu og ta tekur annad vid. Vid skruppum i baejarferd i fyrradag og tar er allt eins og i tridja heims riki, mikil faetaekt en husin eins og hruni komin en vid maettum taka okkur nytnina til fyrirmyndar. Karlarnir skruppu a sverdfisveidar i gaer en vid gerdum laugarbakkanum skil a medan. Teir fengu ekkert a linurnar en komu samt gladhlakkalegir tilbaka og ruku beint a barinn, enda mun mikilvaegara en ad lata vita af heimkomunni :-) Jaeja, ordid nokkud gott i bili. Laet vita af ferdum okkar meira seinna, vona ad tid komist i gegnum pistilinn an islenskra stafa. Knus og saknadarkvedjur til ykkar en ekki til vedrattunnar, mer skilst ad enn berjist tid vid skaflana.