Guðbjörg Arnardóttir

Thursday, February 28, 2008

Myndir


Mér tókst að komast að heiman í dag og heim aftur, skódinn er algjör perla. Ég komst því sem betur fer til að sinna vinnunni á skrifstofunni og víðar. Hins vegar var hringt frá leikskólanum og Ásrún komin með hita, ég sem hélt væri búin með veikindaskammtinn, en hvað um það hún er nokkuð hress. Enn snjóar svo ég veit ekki hvernig fer með ferðir á morgun, það kemur í ljós. Setti inn myndir úr ferðinni á Barnland áðan, vek athygli á albúmið er ekki efst þrátt fyrir að hafa gefið skipun um það. Skelli inni smá grínmynd fyrir helgina.

Kuns og kram

Wednesday, February 27, 2008

Myndir, leikrit og óveður

Fengum ótrúlega skemmtilega sendingu í dag frá Þrúði, myndir úr ferðinni til Dóminíska. Eins og einhverjir vita er líklega einhver starfsmaður eða gestur hótelsins sem við vorum á glaður eigandi Canon myndavélar en ekki við :-( og nú erum við að láta reyna á sannleiksgildi frasans: ,,Ef þú ert tryggður þá færðu það bætt" En Þrúður er mikill og góður myndasmiður sem og tengdapabbi og nú njótum við góðs af og fengum við á tveimur diskum styttri og lengri útgáfu þeirra, sú lengri er hvorki meira né minna 1320 myndir, einmitt.
Leikrit, skelltum okkur á leiksýningi Leikfélags Rangæinga og skemmtum okkur konunglega, gátum mikið hlegið og er það alltaf gaman. Mæli með sýningunni fullkomlega. Nú á ég eftir að tækla hvernig ég næ að sjá sýninga hjá Leikfélagi Selfoss, þarf að vinna í því, vil helst alls ekki missa af henni, sjáum hvað verður.
Þá er það veðrið! Maður minn, það lítur út fyrir að við verðum enn einn daginn veðurteppt heima hjá okkur á morgun. Ætluðum varla að komast heim áðan eftir sýninguna frá Hvolsvelli. Svo ég hef líklega tíma til að vinna úr myndunum á morgun og setja eitthvað inn á barnalandið.
Mamma og pabbi! Njótiði sólarinnar og þess að þurfa ekki að fara í 3-4 lög af fötum :-)

Orkan í birtunni

Það er allt komið á fullt í hversdaglegu starfi á heimilinu. Freyr fór í skólann í gær eftir 3. vikna frí. Hann þóttist kvíðinn en hann lét sig hafa það og kom heim sæll en þreyttur. Nú er lestrarátak hafið og engin miskun. Honum leiðist reyndar Sísí sá sól - Sísí á ís í sól o.sfrv. en hann verður að láta sig hafa þetta kallinn. Það er nóg að stússat hjá mér við hitt og þetta og gengur bara vel. Ég fæ alltaf orku þegar daginn lengir og sérstaklega þegar sólin skín á snjóinn. Nú er að virkja orkuna :-) Skellum okkur á Selfoss á eftir í kveðjupartý hjá Patreki, Ásrún fær að fljóta með þrátt fyrir að vera stelpa en umrætt partý er víst eingöngu ætlað strákum.
Það gengr vel með nýja hemilismeðliminn, dönsku hestastúlkuna. Komin til Íslands að lifa hestadrauminn en til þess að gera það mögulegt lætur hún sig hafa það að sinna heimilisverkum og börnum inn á milli í Odda. Þetta smellpassar allt og er þetta ofsalega fín stelpa, enda prestsdóttir (móðir og faðir) :-) það verður engin svikinn af því.

Monday, February 18, 2008

Komin heim

Jæja þá erum við komin heim úr fríinu. Lentum á Keflavíkurflugvelli um hálf átta á föstudagsmorgun. Þetta var algjör snilld og æðislegt frí. Það gekk þó ekki áfallalaust fyrir sig. Áður en við fórum fékk Ásrún hlaupabólu og var á tímabili tvísýnt um hvort við færum. Þegar 2 1/2 var eftir var Freyr kominn með hita og hlaupabólu. Ég reiknaði með hita í einn og hálfan dag eins og hjá Ásrúnu og eftir það yrði allt upp á við. En nei, drengurinn fékk bólur á allan líkamann og er ein bóla, alveg þakin. Hann var með 40 stiga hita og ótrúlega slappur. Mér þótti á mörkunum hægt að leggja það á barnið að fara í flug en við kýldum á það samt. Í flugið fór hann í hámarki kláðans og með 40 stiga hita. Reynt var að dæla í hann verkjalyfjum og bera á kláðann en hann var alveg eins og tuska. Þetta var því löng flugferð og erfið en við komumst heim heil á húfi. Hann er auðvitað enn eftir sig og fer ekki í skólann þessa vikuna. En hann stóð sig eins og hetja strákurinn og þetta er eftir á mjög eftirminnilegt. Lánið er hann fékk þetta í lok ferðarinnar og missti ekki nema 2 daga úr stuðinu, sem þó var auðvitað ekki nógu mikið stuð því þetta setti okkur öll úr lagi. En þegar við erum komin heim þá hverfa þessir veikindadagar og allir hinir dagarnir standa upp úr. Á föstudaginn fengum við sendingu frá Danmörku, danska stelpu sem verðu au-pair hjá okkur, sjá hvenig það virkar. Þetta er spennandi, mjög fín stúlka, strax sé að hún er dugleg og ófeimin svo þetta á allt eftir að virka vel. Það þarf þó að læra inn á þetta allt saman. Kveð ykkur í bili, kveðjur úr hversdeginum.

Sunday, February 10, 2008

Sea World

Skrubbum i Sea World i gaer, tad kom ruta ad na i okkur og bara fin ruta, saetin fost i henni og allar hurdir lokudust. Saedyrasafnid var mjog skemmtilegt, ofsaleg upplifun fyrir krakkana. Vid saum pafagaukasyningu, saeljonasyningu og eftir hana hofdum vid borgad fyrir ad fa nanari kynni vid saeljonin, vid fengum af klappa teim og skoda, sidan var endad a kossi og knusi, ofsalega gaman og gleymist liklega seint. Vid vorum maett timanlega a hofrungasyninguna enda hofdum rett misst af henni fyrr um morguninn. Vid hofdum ekki pantad okkur einkadans med teim enda mun dyrara en med saeljonunum, 120 dollarar pr persona. En tar sem vid sitjum og erum ad bera annan umgang af solarvorn a bornin, vindur ser starfsmadur ad mer og spyr hversu gamall Freyr se og eg svara tvi, ta spyr hann hvort eg haldi ad hann treysti ser ekki til ad taka sma tatt i syningunni. Ju, eg helt tad nu. Hann var settur i bjorgunarvesti og tegar syningin var halfnud var kallad a hann. Hann let hofrungana syngja med tvi ad veifa fingrunum, sidan fekk hann sundferd med tjalfaranaum og hofrungi og loks endad a ad fa hofrungana tvo sitt hvoru megin vid sig tar sem myndum var smellt af herlegheitunum i bak og fyrir, loks hneigdi hann sig stoltur og anaegdur fyrir ahorfendur. Tetta var algjort dundur og hlokkum vid til ad syna myndir tegar heim er komid. Tad voru mikid treyttir og saelir krakkar sem logdu sig i rutunni a leidinni heim med fullt af minningum i farteskinu. Kvoldmatinn var snaeddur a italska stad hotelsins og horfdum vid um leid a dansyningu i sundlauginni fyrir framan bordid okkar. Flottur dagur. I dag eru tad rolegheit vid sundlaugina og nu er tad hvildin fra solinni, eg skyst i tolvuna, karlarnir kikja a boltann med bjorinn og krakkarnir leika inni. Bestu kvedjur til ykkar og kaerar kaerar takkir til mommu, pabba og fyrrum Austurhlidarbaenda fyrir ad lita eftir med skjatunum og kisunni i Odda, takk og knus. Gott ad tu forst ekki lengra en ut i naesta skafl pabbi.

Friday, February 08, 2008

Gonguferd a strondinni

Vid konurnar sluppum lausar i morgun. Tokum ad okkur tad verkefni ad fara med hotelbilnum nidur i bae og taka ut pening og ganga strondin tilbaka a hotelid. Bilinn er mini bus allur meira og minna beygladur, ekki haegt ad loka honum alveg og saetin laus, vid skroltum tetta alla leid og komumst i bankann. Trodum i budduna og heldum vel utan um hana og heldum af stad um baeinn. Hann er fljotgegninn a enda og ef madur er ekki i studi fyrir innkaup og prutt er eiginlega ekkert annad haegt ad gera nema skoda byggingar og tad er to ut af fyrir sig mjog ahugavert. Vid skelltum okkur tvi fljotlega a strondina, pontuudum einn kaldann, hofdum uppi mikil aform um ad fara a tattostofu og koma heim peningalausar i annarlegu astandi en audvitad vard ekkert ur tvi. Gangan med strondinni heim a hotel tekur ekki nema um 50 min. Tetta var mjog skemmtileg og aevintyralegt ad labba tetta, otrulega fallegt. Tegar vid komum a hotelid hafdi allt gengid vel, pabbar og born fegin ad sja okkur og ekki nema um halftima sidar satum vid konunrnar einar vid litid bord med oll bornin sem letu fremur ofridlega, litum hvor a adra og bolvudum i hljodi ad hafa ekki tekid ogn meiri tima fyrir okkur einar. Nu er tad siestan hja ollum, bornin tekin inn i mesta hitan og olikt tvi sem lifid snyst um heima er teim bannad ad leika og skipad ad horfa a sjonvarp eda fara i tolvuna. Jaeja, von er a mommu og pabba i Odda ad lita eftir, tetta tekur sma a okkur baendurnar ad vera bara i frii og vitandi ekki alveg hvernig skepnunum lidur i ollu vedrinu en hvad um tad, friid er gott.
Sibba buin ad profa kokteilinn sem tu maeltir med, finn heheh.

Thursday, February 07, 2008

Domini, domini, dominiii

Jaeja, ta eru tad skilabod ur solinni. Madur minn, tetta er algjor saela. Svo eg fari lett yfir ferdasoguna ta gekk allt eins i sogu. Flugid gekk otrulega, Asrun var svo yndisleg ad hun sofnadi vid flugtak i Keflavik og opnadu augun 30 min fyrir lendinga i Halifax og eftir stutt stopp var aftur haldid upp i haloftin og tad gekk einnig mjog vel to tradurinn hafi verid ogn styttri hja litlu manneskjunni. Tegar vid lentun i Dominiska lydveldinu gengum vid a hitavegg enda rett nykomin ur frostinu. Ferdin a hotelid tok ekki langan tima og vid vorum ekki lengi ad koma okur fyrir. Herbergin voru agaet en toluverdur raki i veggjum og annad en vid vorum ekki lengi ad lata okkur tad ad godu og skelltum krokkunum i logina og tau voru alseal og brosid for ekki af teim, gaman, gaman. Vid hin fullordnu vorum ekki lengi ad koma okkur i mjukinn a barnum og panta servesa a linuna. Svo er tad bara ad slappa af. Vid tokum svolitid skart a solinni annan daginn, alla vega strakarnir og erum enn ad glima vid rjodar axlir en tetta hefst allt. Tau gaetu flutt i laugina og verid tar. Hvad matinn vardar ta erum vid i ollu innifalid a hotelinu og hladbord med reglueglu millibili, eg aetla ekki ad svekkja ykkur med tvi ad lysa avoxtunum, namm, namm. Urvalid a barnum er lika fint, krakkarnir daela i sig koka kola en vid hin einhverju odru, annars er eg ekki nogu dugleg ad profa einhverja framandi kokteila i skemmtilegum litum, tad kemur kannski. Strondin er rett fyrir nedan hotelid, enn hefur vidrad til sundfera i sjonum en vid latum samt oldurnar skola a okkur lappirnar og leikum okkur i sandinum. I fjorunni eru reyndar solumenn med alls kyns varning og bjoda okkur adeins ad lukki, lukki og svor hengja tau halsfestin a krakkana sem horfa baenaraugum a mommu og pabba og bidja um pening og ta er tad ad prutta, vid hofum gert god kaup en lika verid tekin i ...... Hvad menninguna almennt vardar verdum vid ekki mikid vor vid hana a hotelinu enda i verndudu umhverfi en vid turufm ekki annad en ad fara adeins ut a gotu og ta tekur annad vid. Vid skruppum i baejarferd i fyrradag og tar er allt eins og i tridja heims riki, mikil faetaekt en husin eins og hruni komin en vid maettum taka okkur nytnina til fyrirmyndar. Karlarnir skruppu a sverdfisveidar i gaer en vid gerdum laugarbakkanum skil a medan. Teir fengu ekkert a linurnar en komu samt gladhlakkalegir tilbaka og ruku beint a barinn, enda mun mikilvaegara en ad lata vita af heimkomunni :-) Jaeja, ordid nokkud gott i bili. Laet vita af ferdum okkar meira seinna, vona ad tid komist i gegnum pistilinn an islenskra stafa. Knus og saknadarkvedjur til ykkar en ekki til vedrattunnar, mer skilst ad enn berjist tid vid skaflana.

Friday, February 01, 2008

Það lítur út fyrir að við komust


Jæja, ég hef eiginlega ekki haft tíma til að hlakka til ferðarinnar til Dóminíska lýðveldisins eða Dómínó eins og Ásrún hefur stytt nafnið í. En hlaupabólan virðist ekki ætla að stoppa okkur, Ásrún er hitalaus og farin að stríða okkur og bróðir sínum sem er mikið batamerki. Fengum grænt ljós frá heilbrigðisyfirvöldum að þetta yrði allt í góðu. Svo ég er nánast búin að pakka. Það er núna í þessum skrifuðu orðum -20° frost á Hellu, ekki á morgun heldur hinn spáir í Dómínó 31°hita hvað eru 50° á milli vina :-) Jæja, stefni að því að þefa uppi nettenginu og læt vita af mér ef ekki þá knús á línuna. Guð geymi ykkur öll, þar til við bloggumst á ný.

Smá sýnishorn af hlaupabóluprinsessunni.