Hlaupabóla

Jæja, það er ekki um að villast að Ásrún er komin með hlaupabólu og hún virðist ætla að setjast að á nokkrum stöðum. Stelpan er nokkuð brött á meðan hitastillandi lyf virka á milli verður hún hálf aum. Önnur spurning sem er að brjóstast um í okkur er hvort Freyr hafi fengið hlaupabólu, þegar hann var um 2 ára fékk hann ca 3 bólur en var það nóg eða ekki?
Ég reyni að telja mig ekki hjátrúafulla. En sl. vor þegar við fórum fjölskyldan í helgarferð til Danmerkur þurfti ég að koma börnunum til læknis deginum áður, bæði með ,,strepokokka'' og Freyr að auki með eyrnabólu og var Freyr þá að fá sýklalyf í þriðja sinn á ævinni. Nú er það ferðin til Dóminíska sem stendur fyrir dyrum. Hvað er málið? Er það tilhlökkun barnanna sem brýst svona út? Jæja, hvað um það, tökum einn dag í einu og látum þjáningar hans eða gleði nægja. Þetta lemur allt í kjós eins og konan sagði.

Ok, ég kíkti í pakkann

Ég tel mig mjög heiðarlega og breyta oftast rétt, fer eftir leikreglum og fylgi vel fyrirmælum. En í kvöld missti ég stjórn á mér, það er ekkert hræðilegt og hefur ekki með neitt annað en sjónvarp að gera. Ég þurfti ekki að hafa mikið fyrir því og ákvað bara að slá til. Ég veit hvernig Glæpurinn endar. Mér hefur aldrei liðið jafn vel á sunnudagskvöldi eftir þættina fyrr en núna. Ég vissi að næstu tvo sunnudaga kem ég ekki til með að horfa á þættina svo það riðlast hvort eð er allt. En ég er góð í að þegja svo ég segi ekki neinum nema þeim sem vilja hins vegar er ekki mikið mál að komast að leyndarmálinu.
Góða nótt og dreymi ykkur vel.
Í Guðs friði.

Aldrei að segja aldrei

Ég man í barnaskóla þegar við vorum að lesa sögu Laxnes um N.N., mér leiddist hún og sagðist aldrei aftur í lífinu ætla að lesa Laxnes. Kennarinn minn hann Sigþór sem ég var svo heppin af hafa alla mína barnaskólagöngu sagði við mig sposkur að hann hefði ekki trú á þessum orðum mínum og að ég ætti alveg örugglega eftir að lesa hann aftur. Síðan þá hef ég lesið fullt eftir Laxes og af eigin frumkvæði.
Áður en við fluttum í Odda ÞOLDI ég ekki ketti, gersamlega alls ekki. Fannst þeir undirförlir, svikulir, lævísir og eiginlega allt sem ljótt er, ímyndaði mér helst að þeir væri holdgervingar, þið vitið hvers. Aldrei, aldrei skyldi ég eignast kisu. En Jiiii, hvað mér þykir vænt um hann Bóbó okkar, kisuna sem núna kúrir upp í hjá Frey og er eins og oftast með eina loppuna um hálsinn á honum og þannig kúra þeir. Ég er meira að segja svo umsnúin orðin að ég er fá nett kvíðakast yfir því að skilja hann einan eftir þegar við förum í sólina. Hann á ekkert eftir að skilja í því að við komum bara ekki heim.
Mér leiddust bílar, ég tók eiginlega bílpróf af því að allir aðrir gerðu það, hefði helst viljað sleppa því, ég var svo hrædd við að keyra. Þegar ég tók verklega bílprófið var ég yfirkomin af stressi og þegar prófið var hálfnað og margt gengið illa sagði ökudómarinn: ,,Eitthvað er það hrátt hjá Jónasi núna'', þið getið ímyndað ykkur hvort mér hafi gengið nokkuð betur eftir það. Hann leyfði mér þó fyrir náð og miskunn að ná prófinu, kannski af því að þetta var 17 ára afmælisdagurinn minn. En á leiðinni heim hitti ég ömmu Gústu og ég gat ekkert annað en grátið af spennufalli þegar ég sá hana og hún keyrði mig heim þar sem mín beið fullt af fólki og ég mætti grátbólgin. Öll héldu þau að ég hefði fallið í prófinu, einstakt að falla á verklegu bílprófi en ég náði að stynja því upp að ég hafði náð og öll fögnuðum við. Í dag keyri ég rosalega mikið, ég þori meira að segja ekki að segja ykkur hvað skódinn minn sem er ekki nema eins og hálfs árs er mikið keyrður (aumingja læðan). Mér finnst gaman að keyra og í dag þótti mér doltið mikið gaman að keyra í öllum snjónum, híhíhí. Ég og skodinn minn sem ekki er fjórhjóladrifinn förum samt allt sem við viljum, af því að við ætlum okkur það :-) Þá er það leyndarmál kvöldisins: ,,Mig dreymir um að innan 2 ára keyri ég ein og óstudd inn í Þórsmörk.
Vá, hvað þetta er löng færsla, í samræmi við snjómagnið á svæðinu og enn snjóar.

Kvöldvers

Það skiptast á skin og skúrir. Mikið var fallegt veðrið fyrri partinn í dag. Ég er hrifinn af snjónum, fæ af honum einhver kraft. Finnst allt svo hreint, bjart og fallegt. Hann hægir líka á mannlífinu og það er notalegt í janúar. En ekki endast allt jafn lengi og veit ég að líka fagna fleiri en færri þegar snjóa léttir.
Mér var um daginn sýnt þetta yndislega kvöldvers sem er eftir Friðrik Jónsson og læt það fylgja hér fyrir nóttina.

Kvöldvers

Ég halla höfði mínu
að hjarta Jesú þínu,
þar sofna ég sætt og rótt.
Ég veit þín augu vaka
og vara á mér taka.
Gef mér og öllum góða nótt.

Óveður

Það er varla að maður kunni lengur á hlutina þegar það snjóar og veðrið er vitlaust. Nú er allt hvítt og vel það, blæs og hvín. Skrölti á bílnum mínum í morgun nb! af því að eiginmaðurinn hálf skipaði það, bara af því að honum fannst svo spennandi að sjá hvort bíllinn minn hefði það. Ég sá það fljótlega þegar ég var komin á Hellu að ég þyrfti að hafa mig fljótlega tilbaka ellegar skilja bílinn minn eftir á Hellu og fá far hjá Hreini heim. Ég náði í Ásrúnu aftur ef um 1 1/2 klst á leikskólanum og við komumst nokkuð greiðlega að bílskúrnum þar sem bílinn situr fastur. Freyr er væntanlegur heim, akstursnemendum verðu keyrt fyrr heim og á öruggum bílum, líklega björgunarsveitabílum. Segiði svo að það sé ekki gaman að vera til á Íslandi í dag. Mér finnst þetta reyndar voða notalegt en þó ekki fyrr en Freyr verður komin heim, ég veit að Hreinn bjargar sér en þó líklega ekki fyrr en hann hefur náð að koma sér í smá ævintýri. Snjórinn er skemmtilegur en ég er töluvert mikið smá farin að hlakka til eftir 2 1/2 viku og vona að spáin á Dóminíska fyrir morgundaginn verði ekki síðri:

Miðvikudagur
86° F 66° F 30° C 19° C
Skýjað með köflum

Heiðbjört skírð

Þetta var yndislegur dagur. Það er alveg einstaklega gleðilegt að skíra hjá vinum eða ættingjum. Skírði í dag systurdóttir mína, Heiðbjörtu. Alveg dásamlegt, síðan var slegið upp veislu í Odda. Set kannski í kvöld inn fleiri myndir á barnalandssíðuna hjá Frey og Ásrúnu.

Jólin kvödd

Jæja, nýtt ár byrjar bara vel, ég hef nú verið á ágætis næði og rólegheitum á nýju ári. Fékk að sofa út með krökkunum í síðustu viku og gera eiginlega minna en ekki neitt, svo nú er allt að verða hlaðið. Tók niður í dag allt jólaskraut, það er alltaf svolítið sérstök athöfn. Ég geri það með smá trega en um leið kveiki ég á mínum innri augum eins og Davíð St. skáldið mitt orðar það og jólin lýsa áfram. Þegar allt er komið í kassa á ný og upp á hillu er heimilinu létt, það er allt svo hreint og bjart finnst mér. Ég er svo hrifinn af hrynjandi ársins.
Ég uppgötvaði eiginlega tvennt nýlega sem gefur til kynna að ég er að eldast. Hið fyrsta er að ég fékk tvær ævisögur í jólagjöf. Davíð Stefánsson og Bíbí, ég man þegar amma og afa fengu ekkert nema ævisögur í jólagjöf og ég vorkenndi þeim svo og var viss um að þetta væri það síðasta sem ég hefði áhuga á að lesa en ó nei, breyttir tímar. Annað er dálæti mitt á dúkum, þegar Freyr var skírður spurði amma mig hvort ég ætti nógu fallega dúka og ég hváði en þáði um leið dúka að láni. Þeim fjölgar dúkunum hjá mér og finnst mér rosalega gaman að hafa fallega dúka á borðstofuborðinu og breyta reglulega um. Já, hrynjandi lífsins eða hvað :-)
Jæja, Davíð minn bíður á náttborðinu og er komin að kaflanum þar sem skáldið fer að fæðast, hlakka til.