Hvítasunnuhelgi

Það vantaði bara hjónavígsluna upp á að ég sinnti öllum hefðbundum kirkjulegum athöfnum. Hvítasunnan hefur því verið athafanhátíð eins og hátíðir kirkjunnar ættu að vera. Börnin komu foreldrum sínum skemmtilega á óvart í fermingarmessu í morgun. Anna Rut frænka þeirra var að fermast hjá mér í Odda. Tengdapabbi var harður á því að taka þau með sér í messu þrátt fyrir að ég væri að messa og pabbi þeirra við kórsöng á loftinu. Afi þeirra vissi greinilega að þeim væri treystandi og gekk það eftir, ekki múkkaði í blessuðum börnunum. Í lok messunnar fengu þau mynd af sér með mömmu sinni eins og fermingarbörnin og var það auðsótt mál enda stolt mamma sem fer að draga börnin oftar í messu ef það gengur svona vel áfram. Í veislunni hjá Önnu Rut var hins vegar kyrrsetunni lokið og þá mátti hlaupa.