Prestastefna

Ég er komin heim í kuldann. Þegar við lentum á Reykjavíkurflugvelli í gær var þetta eins og að koma frá Spáni til Íslands. Það var ógurleg blíða á Húsavík, þó við höfum ekki fengið að njóta hennar nema í kaffipásum. Þessi fyrsta Prestastefna mín var áhugaverð að mörgu leyti. Alveg þótti mér frábært að hitta þarna kollega mína og skólasystkini sem ég hef ekki séð lengi. Best var að deila herbergi með henni Siggu minni, takk fyrir síðast Sigga, ég svaf ekki eins vel í nótt og hinar tvær enda mun þrengra :-) Alveg makalaust hvað það er hægt að hlæja mikið að engu og nú veit ég að Sigga hlær heheheh.
Hitt er svo annað hvernig umræðan fór. Fjölmiðlar eru ekki í vandræðum með að elta uppi það sem þeim hentar. Vissulega var skrefið ekki stigið til fulls og sjálf hefði ég kosið milligönguleið sem þó var ekki hafnað heldur sett í nefnd. Alla vega var stigið hálft hænuskref áfram og það meira en nokkur önnur kirkja á vesturlöndum. Hvað um það þolinmæði margra er á þrotum, ég er viss um að þetta kemur en það þarf enn smá tíma í viðbót. Margt annað var rætt en það nennir engin að tala um það. Jæja, helgin framundan og vona að þið njótið hennar.
Ljósbláar kveðjur á Krókinn :-) :-)

Gleðilegt sumar

Óska ykkur gleðilegs sumars og þakka veturinn öll sömul. Við fögnuðum sumrinu svo sannarlega hér í Odda. Freyr hélt upp á 6 ára afmælið sitt fyrir fjölskylduna. Búið var að plana grill, hammara og pylsur. Svo var þetta líka sumarblíðan, grilllyktin í loftinu, fuglasöngur á hverri grein, hlaupandi og hlæjandi börn um allan garð og ánægðir veislugestir. Er nokkuð yndislegra, spyr ég eins og afmælisbarnið?

Ferming

Fermdi í fyrsta sinn á sunnudaginn. Það gekk nokkuð vel og þótti mér þetta alveg rosalega skemmtilegt. Aftur ferming næsta sunnudag. Framundan er annars 6 ára afmæli Freys Hreinssonar, ótrúlegt en satt. Á morgun á sjálfan afmælisdaginn 17. arpíl verður krakkaboð heima, vinir af leikskólanum. Á fimmtudaginn, þegar sumarið kemur verður afmæli fyrir fjölskylduna. Það er mikið um að vera og menn nánast óala og óferjandi af spenningu, vona að það sé fremur orsökin en að hegðunin hafi nokkuð með uppeldi að gera. Ef það kemur í ljós að sumir róast ekkert eftir afmæli þarf ég að horfast í augu við að taka mig saman í andlitinu svo drengurinn fái ekki fastan bás á skrifstofu skólstjóra næsta haust.

Annríki

Páskarnir voru þéttsetnir með athöfnum sem gengu nokkuð vel. Á milli þeirra náðu þó fjölskyldan að skreppa í bústaðinn, veiði og fermingaveislu. Ég hef haft í hinu og þessu að snúast, svo mikið að ég hef varla haft tíma til að fara bloggrúnta. Ofan á venjubundin störf hefur hlaupið í mig vorhreingerningaræði, eða endurröðunaræði, að koma smá skipulagi á drasl. Ekki komið ár í húsinu og mörg horn er strax farin að fyllast af drasli. Þetta er þessa stundina áhugaverðara en tölvuyfirseta.

Enn af undri lífsins

Við erum alveg ofandottin yfir sauðburðinum, enda nýgræðingar í bransanum. Fylgdumst á mánudagsmorgun með einn bera tvö lömb. Alveg stórkostlegt, nú þurfum við helst að fara tvisvar á dag í fjárhúsið að sjá lömin sem nú jarma fjögur í fjárhúsinu. Braggast vel og eru farin að skoppa um.

Ísland til sölu, kostar eina tölu

Ég man þegar ég heyrði það nefnt í fyrsta sinn að einhver væri að selja Ísland, það var í viðtalsþætti hjá Hemma Gunn. Ég fékk nett áfall barnið, er hægt að selja Ísland og hver kaupir og hvað verður gert við landið? Með árunum áttaði ég mig á því að viðkomandi var í ferðamannabransanum og ætlaði að markaðsetja Ísland sem vænlegan kost að ferðast til. Í fréttunum í morgun var hin margumrædda deiliskipulagskosning gagnrýnd. Ég er nú orðið soldið pirruð á þessu öllu, þetta er orðið að einhverri rosa dramatík, Össur Sk. tók jafnvel svo sterkt til orða í Kastljósinu í gær að þessi kosning hafi snúist um alla stóriðju í landinu, já, einmitt eins og Hafnfirðingar einir stjórni því. Jæja, það sem stakk mig í morgun var frétt um áhyggjur þeirra sem telja nú vilji erlendir fjárfestar síður koma til Íslands og fjáfesta því fólkinu í landinu gæti dottið í hug að hafa áhrif á hvað verður gert hér eða byggt. Æi, æ er hó.., (nú er mér heitt í hamsi og ekki sæmir að halda áfram með þetta orð, nota frekar eitthvað annað) gleðikonan verðfallin, er hún ekki lengur jafn gleið og opin, til í tuskið og komnar á hana hömlur? Algjörlega ópólitíkst held ég að við þurfum að slaka á, anda rólega fram yfir kosningar öll sem eitt.

Fjölgun í Odda

Nei, alls ekki frúin :-)
Bóndanum brá heldur betur í brún áðan þegar hann fór í fjárhúsið að líta eftir. Kindurnar hafa verið úti við undanfarið og þegar hann leit yfir hópinn sá hann þá ekki eina með tvö lömb. Viðvaningar eins og við höfðum ekki tekið eftir að ein þeirra væri þykkari, vömbin farin að síga og örugglega fleiri ummerki. Svo Hreinn kom hlaupandi í hús og tilkynnti um atburðinn, ég hikaði í ljósi dagsetningarinnar og ætlaði ekki að hafa mig að fífli og hlaupa apríl en hann sór að ekki væri um neitt gabb að ræða. Börnin voru því drifin í gallana og öll út að sjá. Þetta var alveg stórkostlegt, allt svo spennandi fyrir okkur, svo nýstigin af mölinni. Börnin upprifin en þó var ekki allt fallegt því eitt lamb til viðbótar fundum við lífvana, svona er gangur lífsins í sveitinni. Það er því svo sannarlega farið að vora í Odda þó líklega sé nokkur bið í næstu lömb. Farfuglarnir fögnuðu einnig með okkur og mikið er dásamlegt að heyra fuglasönginn á ný. Vorið er minn tími, vonandi að það gefi ekki undan öllum duttlungum vetrarins sem ég treysti ekki að sé dauður úr öllum æðum.