Rafmagnsleysi

Enginn veit hvað átt hefur fyrr en misst hefur. Það var rafmagnslaust í morgun og fátt um það að segja nema hvað allt verður öfugsnúið. Ég man alltaf hvað ég hló að því eitt sinn þegar það varð rafmagnslaust og mamma hugsaði uppátt, ætlaði að nota tímann og drífa í að ryksuga fyrst það væri rafmagnlaust, hehehe. Ég var enn verri í morgun. Kippti mér ekki upp við þetta fyrst um sinn þar til ég var komin fram í eldhús, enn að vakna og kveikti á kaffikönnunni, hún fór ekki í gang svo ég athugaði hvort hún væri ekki örugglega í sambandi jú hún var það en já æi einmitt, rafmagnslaust. Hreinn biður mig að hringja á næstu bæji til að athuga hvernig staðan sé þar, ég bið um símann og Hreinn réttir mér gsm-inn minn, nei ég vildi heimasímann en auðvitað virkaði hann ekki í rafmagnsleysinu. Þá er það gsm-inn en hann var alveg batteríslaus svo ég harka af mér og dríf mig út í bíl til að ná í hleðsutækið, svo ég geti hringt, en hvað haldiði, fattaði atriðið þegar ég var að fara að stinga í samband. Þið haldið kannski að þetta sé búið. Nei, nei, ég var alveg að verða smá pirruð yfir þessu en mundi þá að ég átti eftir að laga mig til inn á baði, já, ég skellti mér í það dæmi. Ákvað að byrja á hárinu, sting blásaranum í samband, kveiki og ekkert gerist, hvað skyldi hafa verið að? Ég veit þið haldið að þetta sé grín en það er það ekki, ég var að meina þetta allt.
Ég held að það veitti ekkert af fleiri virkjunum, a.m.k. í heilabúinu á mér :-)

Lélegasti bloggari í heimi

Ég er að hugsa um að setja auglýsingu í útvarpið, þar sem tilkynnt verður um lélegasta bloggara í heimi, titilinn hlýt ég og svo kemur mikið klapp á eftir. Ég er ótrúlega löt að setja inn eitthvað, er lítið fyndið og meira dagbókarfærslur í skeytastíl. Alls ekki nenni ég að fara að tjá mig um pólitík eða önnur viðkvæm málefni. Þetta endar kannski með því að bloggið mitt fjari út og verði að steingervingi.
Um helgina skruppum við hjónin til London með kirkjukórnum. Þetta er var rosalega skemmtileg ferð, mikið labbað og enn meira hlegið. Allt eins og það á að vera. Börnin voru á flækingi hér og þar þó mæddi mest á Úu þeirra og nafnanum sem brugðu sér í bústaðinn með börnin. Freyr bað mig nokkrum sinnum um það fyrir helgina að segja sér aftur og aftur pössunarröðina. Svo er draumur hans að allir sem voru að passa hittist í Odda. Kannski bara í afmælinu hans :-) Dagurinn í dag er fallegur, vor í lofti og fuglasöngur að glæðast á Rangárvöllunum, allt í rétta átt.

Sæmundur fróði

Laugardagurinn var annasamur og sunnudagurinn tekin snemma með guðsþjónustu í Þykkvabænum. Eldri barnakórinn söng og var þetta hin notalegasta stund. Eftir það dreif sveitavargurinn sig í höfuðborgina, borg óttans. Mikið lagt á sig því veðrið var ekki hið notalegasta. Við skelltum okkur í Möguleikhúsið að sjá leikrit sem byggt er á þjóðsögum um Sæmund fróða Sigfússon. Það var að sjálfsögðu ekki hægt annan en að fjölskyldan í Odda fjölmennti til að sjá verkið. Við urðum svo sannarlega ekki fyrir vonbrigðum því það var virkilega skemmtilegt. Nú er stefnan að fá leikritið heimsent í sumar og leyfa fleiri Rangæingum njóta góðs af þessu skemmtilega verki. Það er ekki laust við að montið hafi aðeins rokið upp á sýningunni, verandi í fótsporum þessa sekmmtilega og fróða manns. Skyldi ég ekki alveg standa honum jafnfætis he he he? Frey þótti þetta allt saman mjög skemmtilegt og ætlar við fyrsta tækifæri að leita að hinu og þessu sem minnst var á að væri í Odda. Ekki var veðrið betra á leiðinni heim og sem betur fer sofnaði ég annars hefði ég líklega farið á taugum.

Gullkorn í sundi

Ég hef smá áhyggjur af því að mér sé að mistakast í barnauppeldinu, þarf alla vega að vera á varðbergi varðandi framtíðarheill baranna. Við skelltum okkur í sund seinni part fimmtudagsins mér tókst þó nokkuð vel upp með það en þegar ég vildi fara upp úr þá maldaði Freyr í móinn. Ég sagðist vera orðin svöng og vildi komast að borða þá sagði Freyr þessa fleygu setningu: ,,Mamma þú hefðir átt að fá þér tvo eða þrjá bjóra áður en við fórum". Úff, ég blánaði og roðanði en taldi það mikla mildi að ekki voru nema tveir unglingar í pottinum og vona ég að þau hafi ekki heyrt þessi ummæli. Ég náði þó börnunum upp úr, búið var að lofa bókasafninu í leiðinni en það var rúmur hálftími í opnun þess svo við skelltum okkur inn á veitingastað og fengum okkur samloku, kokteilsósu og franskar. Það er skemmst frá því að segja að börnin algjörlega duttu ofan í kokteilsósuna og Ásrún át hana eina og sér. Freyr kryddaði diskinn sinn svo hann gæti dýft hverri franski kartöflu í krydd og svo sósu. Bara grænmeti í matinn eftir þetta :-) Það góða er þó að við fórum svo á bókasafnið og endaði Freyr á því að fá sér nokkrar fræðibækur því hann elskar færðibækur eins og hann segir og vona ég því að einn daginn finni hann góða fræðibók sem fræði hann um næringargildi bjórsins og þeirri áhættu sem fylgir neyslu hans á fastandi maga. Sömuleiðis að hann uppgötvi áhrif hertrar fitu sem umlykja frönskurnar, kýttið í mæjóensinu og allt MSG-ið sem veður upp í kryddinu því mamma hans er svo greinilega ekki að standa sig

Dásamleg helgi

Kaupmannahafnarferðin með hittingnum var alveg eðal ferð. Þetta var allt eins frábært og hægt var að hafa það. Það var hlegið endalaust og þannig að stundum var allt fyndið, þá er sko gaman. Íbúðalífið var alveg frábært og dásamlegt að geta verið svona mikið saman. Heimbankar okkar flestra kveiktu í sér um helgina, alla vega þori ég ekki að kíkja á hann eða gera upp ferðina, nema með hjartastyrkjandi við hliðina á mér: ,,Hva bara 1000 kall'', kannaksi soldið margir þannig :-) Einhverjir hér heima hafa eflaust haldið að við værum alveg í S-inu okkar þegar fregnir af óeirðum bárust til landsins. En við komum allar heilar heim og enginn lenti í steininum. Við sáum þó smá brot af friðsamlegri mótmælagöngu og þegar við vorum á leið heim á laugardagsnótt sáum við lokaaðgerðir lögreglu sem slökkti eld við Sívalaturninn, rétt við íbúðina okkar.
Auðvitað var líka gott að koma heim og knúsa kallinn og börnin en nú reyni ég að ná áttum, röddin allt of mikið eins og þegar ég var 17 að koma heima af fyrstu Þjóðhátíðinni. Þetta hlýtur allt að koma. Nú ætla ég að vera bara rosa væmin því hjartað er fullt af þakklæti fyrir frábærar vinkonur, góðan hóp, ógleymanlega helgi, fullkomna daga. Takk, takk stelpur, þið erum ein af dásamlegum gjöfum Guðs.