Af handbolta

Nú tala allir um handbolta. Ég get stundum orðið pirruð á því hvernig allir veðrast upp og fara að gera sér vonir um að nú gerist það, nú verðum í fyrsta sæti, alla vega öðru eða þriðja. Svo er byrjað að safna peningum og heita á og það verður bara allt vitlaust.
Svo varð ég bara sjálf alveg tjúll í gær. Gat ekki horft nema rétt á síðustu tvær mínúturnar og svo framlenginguna og ég blótaði, eftir hana. Þó stillti ég því í hóf því Freyr var vakandi hjá mér. Ég er ennþá svekkt og væri reyndar smá minna svekkt ef þetta hefðu ekki verið Danir.
Ég hlýt að jafna mig með tímanum?