Það er í nógu að snúast. Sunnudagurinn alveg pakkaður hjá hjónunum, aumingja börnin og svo prédikar presturinn að fólk eigi að verja meiri tíma með börnunum sínum! Það komin engill í mynd Úu okkar á laugardagskvöld og gisti í Odda og tók þannig að sér börnin, takk elsku Úa okkar, þú ert alveg best og algjör engill. Gærdagurinn fór í stúss í Reykjavík, borg óttans. Nei, ég segi svona, ég verð samt hálf vitlaus í höfðinu og augunum í stórverslunum, sérstaklega með allt stóðið með mér. Sem betur fer var mamma með annars hefði ekkert verið gert. Hitti Sif og Sölku fyrir tilviljun í Smáralind og mátti ekkert vera að því að tala við þær, lætin svo mikil að gera allt sem þurfti að gera. Gersamlega skal ég gera allt í nóvember á næsta ári, heheh, segir maður þetta ekki alltaf. Jæja, það var samt gaman að vera með mömmu og hitta Elfu.
Jæja, nú fer sá dýrðartími í hönd þar sem börnin, alla vega Freyr, fara nánast að sjáfsdáðum í rúmið mjög snemma, vakna reyndar mjög snemma því skórinn býður með góssið í gluggunum. Ég sé fram á hugguleg kvöld þar sem allt er komið í ró fyrir níu. Ef það er svo ljúft legg til að tala jólasveinanna verðu tvöfölduð, reynar útheimtir það enn meiri útgjöld, það er ekki á allt kosið. Jæja, verkefnin bíða. Bless krúttin mín og ekkert stress, lofiði því!