Líður að aðventu

Úff, hvað tíminn líður. Ég hef oft þurft að halda í mér með jólaundirbúning, prinsipp að hugsa ekki um það fyrr en eftir fyrsta sunnudag í aðventu. Nú má þetta bara ekki bíða mikið lengur. Ég þarf að huga að jólahugleiðingum, aðventukvöldum o.fl. svo nú er eiginlega þörf á smá stemningu. Bakaði smákökur í gær, kannski það hafi skilað einhverju?

Spurning um að telja gráu hárin

Muniði þegar við vorum 16 eða 13 og fannst þrítugt fólk alveg ROSALEGA gamalt. Svo einn daginn breyttust viðmiðin og við urðum þrítug og þá er aldurinn algjörlega afstæður. Ég uppliðfi í gær að litið var á mig sem gamalmenni. Ekki það að ég upplifi örugglega miklu oftar að fólki bregður við hversu presturinn er ungur. En í gær var ég með æskulýðsfund og leikskólinn kom til tals. Ég var geinilega inn í málunum svo einn strákurinn spurði hvort ég væri að vinna þar, nei það var ekki. Þá sagði einhver að ég ætti mjög líklega barn þar og strákurinn sagði: ,,Já, áttu barnabarn í leiksólanum''! Þarf ég að segja meira?

Stormur

Ég get ekki annað er sett hér inn ljóð sem á svo vel við undanfarna daga. Ég hafði nú verið vöruð við vindunum á Rangárvöllunum, en þeir blása víðar en þar þessa dagana. Það var nú um daginn að þakið á nýja verkfærakofanum í kirkjugarðinum fauk af í heilu lagi en búið er að kippa því öllu í lag. Enn blæs og hvín, Ásrún átti erfitt með að sofna í gær og þegar hún var spurð hvað væri að þá var svarið: ,,Mamma, hædd vindinn, pabba saga téin''. Hún hefur líklega talið að trén bæru sök á vindinum og vildi að pabbi sinni losaði okkur við þau. Hann þarf greinilega að fara í átak hvað skógfræðina varðar hjá dótturunni. Hér kemur ljóðið:

Stormur

Ei skaltu stormur stæra þig,
því stráið sem þú braust
var allra jarðargrasa grennst
á grund og varnarlaust.
Og burt var sumarsafi þess
og sveigja, undir haust.

Það hafði barist vinda við
og vorkul nætursvalt.
Þó skini sólin sterk á storð
varð stundum nokkuð kalt.
En lífið á þann leyndardóm
og líkn - að þola allt.

Þú hverfur, eyðist. Enginn man
þín áhlaup grimm og skjót.
En grasið rís úr gröf á ný
og grær á sinni rót.
- Það stemmir engin stigu þess
sem stefnir himni mót.
Kristján frá Djúpalæk

Hitt og þetta

Það er hitt og þetta sem á daga hefur drifið. Við komumst loks í bíó og ekki uppselt, alla vega ekki þegar við keyptum miða. Myndin var alveg þess virði og meira en það að þurfa að koma tvær ferðir. Snilldarmynd á alla kanta. Á mánudaginn var ég með fermingarbörnunum mínum að safna fyrir hjálparstarf kirkjunnar og gekk það mjög vel, ég var ánægðust með hvað þau voru jákvæð enda eru þetta alveg frábærir krakkar. Snjórinn lét sjá sig í gær þó ekki nema lítið en það var nóg til að krakkarnir gátu rennt sér á þotum og sleða og vakti það mjög mikla lukku. Nú eru kindurnar farnar að fá af af slætti sumarsins. Hreinn reyndi að loka hrútinn af í gær en hrúturinn sættir sig ekki við svoleiðis framkomu, braut trégrind og komst í gegnum hliðið. Það þarf að taka betur á honum. Þetta er voða gaman að vesenast í þessu, þó við séum óttalega barnaleg og vitlaus en það hlýtur að koma, viljinn er alla fyrir hendi.

Fór í bíó, ekki bíó

Það var skemmtilegur dagur í gær. Trölladeildin á Heklukoti opnaði formlega og fékk ég þann heiður að blessa deildina með þátttöku þeirra allra elstu, eða skólahópsins Þetta er voða fínt og hlýtur að vera rosalega skemmtilegt fyrir krakkana. Það var margt um manninn á opnu húsi á deildinni og meira að segja amma Sessa komin frá Selfossi að meta aðstæður. Eftir kraftmikinn dag var ég búin að hugsa með mér að fátt væri notalegra en skella sér í bíó, við hjónin ein. Sjá Mýrina, svo við verðum nú í takt við flesta Íslendinga sem eru búin að sjá hana og dásama. Við drifum í að elda snemma hentumst út og því miður 10 mín seinna en ég var búin að ætla mér. Búið var að ganga frá því að börnin yrðu hjá Gerði sem var mikið fagnaðefni meðal Freys og Ásrúnar. Við kvöddum og áttum í vændum heila kvikmynd og jafnvel popp án þess að vera trufluð en hvað haldiði. Það var bara UPPSELT í Selfossbíói! Ég var auðvitað svekkt og við hugsuðum okkur allar þær leiðir sem við hefðum getað vera búin að fara til að tryggja okkur miða en bjuggumst ekki við þessu. Ég var samt líka pínu glöð því ég fagna því að fólk flykkist í bíó, svo við getum nú örugglega haldið áfram að hafa bíó á staðnum. Það verður svo að koma í ljós hvort við reynum aftur eða hvort við erum búin að missa kjarkinn.