Tímamótablogg

Ég horfi um öxl, fyrir rúmlega tveimur árum komum við hér í Stekkholtið að skoða og féllum fyrir húsinu, í ágúst 2004 berum við inn kassa af fullum krafti hingað í Stekkholtið. Freyr, bleytir sig í gosbrunninum, kastar í hann steinum, engin leið að koma við hann tauti að það væri ekki í boði, nú hefur þetta að mestu þroskast af honum. Ásrún stækkaði óðum í móðurkviði og ég mátti ekki bera neina kassa, man að suma daga gerði ég allt of mikið en mér lá á að koma mér fyrir. Þessi tvö ár hér hafa verið notaleg, okkur hefur liðið vel og eigum héðan margar góðar minningar. Hlýjustu minningarnar eru líklega síðan í desember 2004 þegar Ásrún bættist í hópinn. Ég væri hins vegar ekki að segja satt ef ég segði að hér hefði mér aldrei liðið betur. Á þessum árum átti ég líka í atökum með sjálfa mig, ég var oft að bíða og leita. Einhvern veginn fannst mér aldrei að þetta yrði okkar framtíðarheimili, kannski var það bara óskhyggja ég veit það ekki. Nú sit ég hér í skrifstofuherberginu, það er að mestu tómt, hillurnar farnir, og ekkert eftir nema skrifborðið, stóllinn og tölvan. Ég slekk á henni á eftir og hún fer í hvíld þar til henni hefur verið fundinn nýr staður. Á morgun löbbum við aftur út með kassana og inn á annað heimili. Það er einhver undarleg tilfinning sem hríslast um mig alla, ég hef líka oft verið innst inni dramadrottning. Öll tímamót kalla fram hjá mér trega, svona er ég á gamlárskvöld, með grátstafinn í kverkunum. En ég er glöð og kassana flyt ég með fögnuði. Börnin mín sofa vært í rúmum sínum, sofa á nýjum stað á morgun. Ég bið Guð að veita þeim hamingju í Odda, ég er viss um að okkur á eftir að líða vel. Ég hlakka vissulega til en auðvitað laumar sér kvíðahnútur í magann af og til. Það er svo undarlegt hvernig lífið getur á stuttum tíma breytt um stefnu og við siglum með, horfum fram sjóndeildarhringinn og ....... ég gæti endalaust haldið áfram og sleppt skáldagyðjunni lausri en skynsemin segir mér að betra sé að komast í rúmið og eiga á morgun svolítið meira af orku. Ég kveð í bili héðan úr Stekkholtinu, við ,,skjáumst'' síðar í Odda.

Allt í kössum

Það er allt í kössum þessa dagana hjá okkur, við mamma reyndum í gær að byrja að þrífa en það er alveg tvíverknaður. Ég hamaðist við að þrífa einhverja glugga og börnin voru send út á róló með barnapíu. Þegar þau komu inn með sandinn og drulluna um allt var m.a. fyrsta verk Freys að príla í gluggakistunni og ekki leið á löngu þar til við þurftum að ná puttaförum af tandurhreinum gluggum. Niðurstaðan er því sú að hér verður ekkert skeint eða skafið fyrr en börnin verða komin út úr húsi og farin að gera annars staðar skítugt. Vill einhver taka tvö börn í uppeldi svo ég geti haft hreint í kringum mig, heheheh. Nei ég hugsa ég yrði flótt farinn að sakna hamagangsins.
Ættarmótið gekk rosalega vel fyrir sig og var mjög gaman að hitta Núparana. Freyr sló alveg í gegn, í fyrsta lagi aðstoðaði hann ömmu sína við hennar skemmtiatriði og kann Freyr orðið þó nokkuð af bílavísunum frægu frá ömmu Guggu. Þegar skemmtiatriðunum lauk brá Freyr sér inn í tjald til okkar og náði þar í dollu fullu af Freyju blandi. Síðan gekk minn maður um svæðið og á milli tjalda og bauð til sölu sælgæti. Hann var ekkert að skafa af því við fólk að hann væri að safna sér fyrir Hulk kalli. Hann fékk fín viðbrögð því þegar ég mætti honum var dollan tóm og vasarnir fullir af peningum og móðirin alsaklaus hafði ekki hugmynd um athæfði drengsins. Svo á mánudaginn gat minn maður farið í Leikbæ með fulla tösku af klinki og keypt sér Action kall. Þarna er upprennandi viðskiptamaður á ferð.
Jæja, ég ætla að skella í fleiri kassa eða alla koma mér af stað inn í daginn.

Veðurbarin í sólinni

Sólin er tekin með trompi loks þegar hún lætur sjá sig. Það var grillveisla á Ásheimum í hádeginu, frábær stemning allir í kátu skapi í góða veðrinu. Ég ákvað svo að slá á suð sem búið er að klingja í eyrum mínum síðan um páska held ég bara. Við skelltum okkur því í langþráðan töfra- og ævintýragarð á Stokkseyri ásamt fríðu föruneyti. Börnin skemmtu sér hið besta ég er hins vegar veðurbarin í framan. Því þótt sólin skíni er ekki þar með sagt að blíðunni sé fyrir að fara, alla vega ekki við ströndina, þar skortir ekki vindinn. Við fórum svo líka í fjöruna, komum heim með krabba og skeljar. Framundan er ættarmót um helgina í Fljótshlíðinni, fyrstu tölur bentu til að engin færi á það, allt of mikið að gera en svo hefur öllu verið slegið upp í kæruleysi, vagninn frá tengdó bíður okkar, mamma og pabbi verða í kúlutjaldi og rómantíkin alls ráðandi. Ég hugsaði með mér að draslið hér á heimilinu færi ekki neitt og pappakassarnir hverfa ekki. Það eina sem gerist er að gólfið fær frí frá sandhaugum og drullu, þetta heimili er hræðilega útlítandi og gott að láta sig bara hverfa. Börnin hafa líka virkilega gott af því að hoppast um í útilega fremur en að hanga í kringum stressaða móður sem reynir að koma sem flestu í verk án þess að skili alltaf tilsettum árangri. Annað kvöld eru tónleikar í Oddakirkju eða réttara sagt Matthíasarvaka, Megas, Þórunn Valdimarsdóttir, Guðrún Ásmundsdóttir, kór Oddaprestakalls o.fl. góðir gestir. Mjög spennandi og kíkjum við á það, ég var líka beðin að vera kynnir á samkomunni og geri ég það bara með gleði. Svo líklega verð ég ekkert með lausar hendur fyrir blogg fyrr en eftir helgi. Adios amigos

Því að ég þekki sjálfur þær fyrirætlanir sem ég hef í hyggju með yður, segir Drottinn, fyrirætlanir til heilla en ekki til óhamingju, að veita yður vonarríka framtíð.
Þegar þér ákallið mig og komið og biðjið til mín mun ég bænheyra yður.
Ef þér leitið mín munuð þér finna mig. Þegar þér leitið mín af öllu hjarta.
Jer 29.11-13

Gleðilega Þjóðhátíð

Það er komin 17. júní, ég veit það með því að líta á dagatalið og svo vegna þess að Freyr getur spókað sig í nýju þjóðhátíðarfötunum sínum í dag, pollagalla frá 66° norður, hehehe. Ég veit bara hreinlega ekki hvað hefur orðið af sumrinu, það er alveg týnt í rigningunni. Hvaða kvart er þetta annars, það er ekki öll nótt úti enn. Þetta verður öðruvísi dagur en oft áður, við fjölskyldan höldum upp á daginn á Hellu, liggur mikið á að renna saman við Rangæinga. Ég verð með helgistund á dvalar- og hjúkrunarheimilinu Lundi. Ég treysti Guði fyrir að það fari nokkuð vel, hins vegar veit ég ekki hvernig fer með uppátækið sem á eftir kemur. Ég kom mér í mjúkinn hjá hestamönnum þar á bæ sem fara fyrir skrúðgöngunni og þáði að stíga á bak eftir stundina. Ég slæ enn meira um mig og verð í söðli þar sem ég var búin að ákveða að vera í íslenska búningnum mínum. Hehehe, hvernig haldiði að þetta fari nú allt saman? Hér hræðir fólk mig með því að spyrja hvort ég þurfi ekki að æfa mig og hvort ég hafi nokkurn tíma setið í söðli. Nei, nei, ég hef greinilega síðustu vikur talið mér trú um að mér sé ekkert um megn og við skulum bara sjá til. Það er alla vega vonandi að ég geti mætt óbrotin í vígsluna á morgun.

Súkkulaðialdur

Fékk rétt áðan tölvupóst frá Sibbu frænku um að ég gæti reiknað út aldur minn (ekki það að ég vissi hann ekki) með því að skoða eigið súkkulaðiát eða réttara sagt löngun. Ég er nú ekki vön að nenna að lesa svona en þar sem ég var gripin glóðvolg, búin að drösla börnunum í gegnum hádegið, Freyr komin á leikskólann, Ásrún eftir MJÖG mikið brölt sofnuð í vagninum. Framundan er húsið í rúst, andleg hugðarefni og mín fremur þreytt, hitaði mér vatn fyrir grænt te, opnaði skápinn í eldhúsinu, horfði á súkkulaðið og ..... fékk mér. Hvað er annað hægt en að athuga með þennan tölvupóst. Fyrst átti ég að svara hversu oft mig langaði að meðaltali í súkkulaði á viku, mátti ekki segja minna en einn og ekki meira en tíu, ég ætlaði að segja tíu og hefði sagt oftar ef það hefði verið í boði. En svo hugsaði ég kannski þarf ég bara að svara fyrir hvern dag í einu svo ég sló til og valdi 7 sem ég átti að margfalda með 2 = 14, bæta 5 við = 19, margafalda með 50 = 950, ef ég er ekki búin að eiga afmæli á þessu ári bæti ég við 1755 = 2705, draga svo frá fæðingarár mitt = 729, fyrsta talan segir til um hversu oft mig langar í súkkulaði og síðustu tvær segja til um aldur minn heheheheh. Þetta er ótrúlegt en fyrir einhverja stærðfræðisnillinga eflaust ekki. Hvað segir þetta mér, jú ég er 29 ára, sjúk í súkkulaði, læt það stundum eftir mér en fell þess á milli fyrir undarlegum tölvupósti.

Allt á fullu

Það er í nógu að snúast þessa dagana. Þó ég eigi ekki að taka við fyrr en 1. júlí þá er ég komin af stað með ýmislegt. Ég fór til Reykjavíkur á þriðjudaginn, snérist hitt og þetta og er komin með embættisklæðin, lánuð í bili. Þetta er allt ótrúlega spennandi. Nú er komið á hreint að vígslan verður í Skálholti 18. júní og er það athöfn opin öllum, stór dagur. Tveimur vikum seinna verð ég sett inn í embætti í Oddakirkju sunnudaginn 2. júlí kl 11. Strax sama dag skíri ég í heimahúsi á Hellu og helgina eftir verður hjónavígsla í Oddakirkju. Það verður því engin slökun til að byrja með. Ég er reyndar mjög fegin því það er gaman að byrja á einhverju svona gleðilegu og þurfa heldur ekki að bíða kannski í einhverjar vikur eftir athöfnum. Ég er alveg ótrúlega lítið kvíðin ég er bara svo spennt og hlakka svo til, þetta er svo frábært.
Ég er síðan hægt og rólega að koma okkur í kassa, það er fínt að koma sér að stað því svo verður allt að gerast á sama tíma. Við erum búin að selja húsið og tók það ekki nema um 10 daga, það er ekki meira kreppa en það í þjóðfélaginu, við erum ánægð með söluna, ég bara bjóst ekki við að þetta gengi svona fljótt.
Af enn veraldlegri efnum en framundan er poppstjörnupartý hjá Ung-Gúmmurum á föstudaginn, ég læt ekkert uppi um hver verður mín poppstjarna enda er ég ekki endanlega búin að gera upp hug minn, það fer eftir hvernig gengur að safna ,,proppsi''
Jæja, ég ætla í eitthvað annað núna, veit ekki alveg hvað, það er út mörgu að velja. Hafið það sem allra best mín frábærustu.