Hó hó hó

Jæja, þá skrifar mín eldsnemma á laugardagsmorgni, hér er ekki verið að slugsa í bólinu. Nei, hér er það morgunhaninn Ásrún sem hrópar á foreldra sína til skiptis þar til annað þeirra hefur sig fram úr heitu rúminu og flýr í faðm daglegra verka. Það getur stundum verið erfitt að fara fram úr en um leið og brosandi augu og hálftannlaus skotta segir glaðlega: "Mamma" þá hef ég ekki lengur hugmynd um hvað klukkan er og tek glöð á móti deginum. Jæja, þá er skáldatímanum lokið og tek ég því til við daglegt mál í staðinn.
Í vikunni hefur mín verið að myndast í smákökubakstri, það hefur gengið upp og ofan. Ein sortin fór beint í ruslið því bakameistarinn gleymdi öllum sykrinum, þá er einmitt alveg eins gott að sleppa þessu. Þetta voru verulegar vondar kökur samt borgaði ég fyrir allt hráefnið en við bíðum eftir að Mikki komi og þá fær hann að maula kökurnar. Önnur sortin hreinlega bráðnaði í ofninum, það lak bara allt smjörið og þær urðu eins hörð sykurklessa eftir bökun, ekki vondar á bragðið en hafa ekki útlitið með sér greyin. Aðrar sortir heppnuðust bara vel og meðal þeirra voru piparkökur og það er búið að skreyta einhvern hluta þeirra. Ég fékk einhverja hjálp frá Frey en mest þótti honum koma til sykursins og þurfti hann að hreinsa upp allt sem datt á borðið. Nú svo þegar ég minnti hann á að við ættum ekki að borða allt sjalf því við ætluðum að geyma eitthvað fyrir afmælið hennar Ásrúnar þá var hann ekki lengi að réttæta smakkið: "Við verðum að smakka kökurnar til að vita hvort þær séu góðar til að geta gefið þær". En ekki hvað? Þannig að einhverjar piparkökur enduðu sína daga sem smakk í maga bakaradrengsins en þær sem sluppu fá þann heiður að gúffast ofan í maga veislugesta síðar meir. Ég auðvitað réttlæti baksturinn sjálfan með því að í næstu vikurstendur fyrir dyrum 1 árs afmæli og þá er betra að eiga eitthvað nýbakað með kaffinu. Hins vegar finnst mér þetta þræl skemmtilegt og þá læt ég það bara eftir mér að svitna í eldhúsinu.
Í gær ákvað ég að skella mér í skreytingar, ég er vön að skreyta allt á fyrsta sunnudegi í aðventu. Réttlæti þetta forskot á sæluna með ýmsu hætti, þaðan hefur drengurinn rökhyggjuna. Helstu rökin fyrir skreytingunum voru að nú er fátt annað eftir en að njóta rökkursins og ljósanna. Svo ég set mér það markmið sem kollegar mínir biðja fólk um; að eyða tíma með börnunum. Það á að vera mottó minnar aðventu að gera eitthvað uppbyggilegt og skemmtilegt með krílunum og gera allt sem í mínu valdi stendur til að aðventan einkennist ekki af gassagangi og hamstri. Það þarf svo lítið til að allt fara í vitleysu. Þegar jólakassarnir voru opnaðir í gær var eins og leystist úr læðingu allt heimsins jólastress. Freyr var á yfirsnúningi af spennu, hljóp um allt, fór í jólasveinabúning, gaf í skóinn hingað og þangað. Það lá við að ég færi að leita að ragettum í betri endanum. En jæja, snúður er kominn við öxlina á mér og þá er að standa við stóru orðin. Fariði vel með ykkur á þeirri aðventu sem hefst á morgun. Gleymiði ekki sjálfum ykkur, fjölskyldunni og allra síst Guði.

Heitt í hamsi

Ég lofaði mér þegar ég byrjaði með bloggsíðu að fara ekki út í þjóðmálin, enda svo í vandræðum og missa jafnvel vinnuna, en hey! Hér er skoðun sem ég get staðið og fallið með svo ég læt það vaða.
Nú er umræða í gangi um samkynhneigð og kirkjuna, ekki ný umræða en því miður þarf alltaf að koma henni upp á pallborðið aftur og aftur þar sem mjög hægt þokast í átt til réttlætis. Nú rétt áðan var ég að lesa tilkynningu frá Biskupsstofu um farveg málsins og mér finnst hart að þurfa að bíða í tæp tvö ár enn eftir niðurstöðu. Mér finnst þetta bara ekki ganga upp að geta ekki gefið saman samkynhneigð pör. Það er gott framtak að kirkjan vinnur að fræðsluefni og vona ég að það skili góðum árangri. En væri sú fræsðsla kannski þannig að ef ég er með barn hjá mér í barnastarfi sem á samkynhneigt foreldri og við værum að fræða börnin um að öll erum við jöfn fyrir Guði, saman hvernig við erum, óháð kynhneigð. Þannig að við minnum barnið á að mamma þess eða pabbi er ekki síður mikilvægt barn Guðs en hver önnur manneskja. Gott og vel en þá spyr barnið mig: "Af hverju má þá ekki mamma/pabbi gifast kærustunni sinni/ kærastanum sínum í kirkjunni okkar?" Ok, hvað segi ég þá?? Jú við erum öll jöfn en sum bara jafnari barnið mitt, eða hvað? Aldrei dytti okkur í hug að segja við fólkið á öldrunarheimilum sem ekki kemst í kirkju, æi hlustiði bara á útvarpsmessuna, það nægir ykkur alveg eða fariði bara sjálf með bænir. Sem betur fer er þessu ekki þannig farið, fólkið fær kirkjulega þjónustu í sínum aðstæðum. Þannig á þetta að virka í öðrum málum. Ákveðin trúarleiðtogi annars trúfélags en því sem ég tilheyri sagði í útvarpsviðtali um daginn að samband samkynhneigðs pars væri aldrei hjónaband, það væri bara "hommaband". Já, einmitt og væri þá ekki ástæða til að skilgreina fleiri sambönd, sambönd tveggja einstaklinga af ólíku þjóðerni væri þá kannski "blandaðband" eða þegar stór maður og lítil kona eru gefin saman þá væri það "andstæðuband". Þetta gengur ekki upp, Guð horfir ekki á útlitið nú frekar en áður, heldur hjartað og það sem býr innra með hverri manneskju. Þegar tvær manneskjur unnast, vilja eyða ævinni saman og þrá ekkert heitar en að fá blessun í sinni kirkjunni sem skírði þau og fermdi þá er það sár biti að kyngja að vera ekki jafn öðrum í þjóðfélaginu. Ég veit að ef barnið mitt væri búið að velja sinn maka og sá aðili væri af sama kyni þá myndi ég aldrei sofna sátt vitandi að það fengi aldrei þá sönnu blessun sem það á réttilega skilið. Já mér er heitt í hamsi. Árið 1999 skrifaði ég grein í Morgunblaðið um þetta efni og auðvitað hefur heilmikið gerst síðan þá en ekki nóg. Þolinmæði er dygð og ég viðrukenni að ég á ekki nema brot af þeirri dygð. Ég þrái að vera stolt af minni kirkju sem gerir hlutina, segir ekki bara já, já þið eruð ágæt en verið bara þolinmóð. Jæja, ég ætla í göngutúr og klára restina af bræðinni, í kvöld verð ég kannski ljúf eins og lamb, eða ekki!

Gömul kynni gleymast ei

Fernt er til gott í heimi hér:
gamall viður í arineld,
gamalt vín til að dreypa á,
gamlar bækur að glugga í
og gamlir vinir sem treysta má.
Alfons af Kastlíu

Já, þetta eru orð að sönnu. Mikið rosalega var gaman í gær að hitta alla gömlu félagana og nýju meðlimina. Þetta var frábært kvöld og þið sem þar voruð, takk fyrir síðast. Þetta er algerlega nauðsynlegt að gefa sér tíma til að hitta vini sína og hafa gaman, hlæja mikið og grínast af gömlum sögum og nýjum. Nú er bara að fara að láta sig til hlakka til LUX 2007, Kolla hefur boðið í partý. Byrja að safna og fara í rólegheitum að pakka niður.
Annars er heilsan bara súper, þegar er gaman þá er það líka áfram daginn eftir. Allt orðið fínt á heimilinu, skúringum lokið og allt í góðum gír.
Nú höfum við það fjölskyldan bara notalegt inni í rigningunni, óska ykkur þess sama, góðar stundir.

Jólakortin búin

Jæja, haldiði að mín hafi ekki bara klárað að föndra jólakortin áðan. Jibbí, þetta var helst til of mikil dúllí dúll. Ég var að hugsa um það á mánudaginn, þá var ég að klippa og klippa frá mér allt vit, þannig að vinnan við kannski eitt kort fór stundum upp í klukkutíma. Svo tekur fólk kortið úr umslaginu, slær sér á lær og segir: "Sei, sei, sú er myndarleg að nenna að föndra, þetta geta þær þessar heimavinnandi húsmæður", svo skellir það kortinu aftur í umslagið og það sést ekki meir og ég var f... klukkutíma að búa til kortið. En hvað um það ekki eru öll kortin svona vönduð, þið verðið svo að vega það og meta þegar þið opnið umslagið hvort þið séuð mér þess virði að fá "klukkutímakort" eða bara "fimmmínútnakort". Annars var ég að koma úr söngtímanum mínum frá kraftaverkamanninum Stefáni. Honum hefur tekist að fá mig til að halda nokkurn vegin lagi og mín er bara farin að hafa gaman af því að syngja. Þannig að ég segi við ykkur þarna úti: "Það er allt hægt ef viljinn er fyrir hendi"! Fyrst jólakortin eru búin er ég eins og hálf vængbrotin, hvað á ég nú að gera? Kannski eiginmaðurinn komist að í staðinn hehehehe! Svo eru það smákökurnar í næstu viku og ekkert múður, ég ætla bara víst að gera nokkrar sortir því svo nenni ég ekki að baka í desember, ég ætla þá að vera í heimsóknum og notalegheitum, kíkja á Skagann og svona eitthvað skemmtilegt ;-)
En best ég fari bara í háttinn á skikkanlegum tíma, það er um að gera að sofa vel fyrir föstudaginn svo ég sofni ekki fyrir miðnætti. Góða nótt öll þarna úti og Guð geymi ykkur!

Allt við það sama

Hér er allt við það saman og eins og máltakið segir eru engar fréttir víst góðar fréttir. Helgin síðasta var mjög fín. Woyzek var stórkostelgur. Öðruvísi leikrit en allt annað og mjög gaman að því. Hins vegar þurfti innihald verksins á einhvern hátt að líða fyrir það því ekkert snerti allt dramað við mér. Ég á það til að gráta í leikhúsi ef stykkið nær til mín en þrátt fyrir öll ósköpin á sviðinu snerti ekkert af því mig. En allar hgumyndir og útfærslur voru frábærar að ég tali nú ekki um tónlistina svo þetta var allt þess virði. Kvöldið með stelpunum þegar heim var komið var líka frábært og eins og best verður á kosið. Kíktum í Pakkarann og allt hvað eina. Það var bara merkielgt nokk mjög gaman. Við þurftum að prófa hin ýmsu skot sem maður hefur alveg misst af að væru til síðan maður datt út úr hinu reglulega gjálífi :-) Skál fyrir nýjungunum.
Annars styttist í föstudaginn og geimið þá, það verður stuð.
Hef annars ekkert markvert meira að röfla um en það kemur betri tíð með innblásnari færslum.

Föstudagur og fleira

Já, komin föstudagur enn eina ferðina, allt líður þetta nú. Ég skellti mér í bíó í gær með unglingunum mínum úr æskulýðsfélaginu. Þetta eru allt saman frábærir krakkar og gaman að vera með þeim. Við fórum að sjá Flightplan. Hörkufín mynd þó hún sé auðvitað dæmigerð spennumynd þá er samt mjög gaman að henni. Gaman að sjá hana Jodie mína koma svona sterka inn. Ég sá þarna takta sem ég hef saknað síðan í Silence of the Lambs, mynd sem ég get alltaf horft á aftur og aftur á mjög undarlegum tímum sérstaklega, þó þær stundir séu mjög sjaldgæfar. Kannski það glæðist í kvöld, heheheh. Hins vegar er Jodie nokkuð farin að eldast sá ég að komnar eru hrukkur, hún er greinilega ekki fastagestur hjá töframönnunum í Hollywood sem er flott hjá henni. Mér finnst ég samt enn jafn ung og ég var þegar ég sá hana fyrst á hvíta tjaldinu! Ég mæli alveg með þessari mynd en ég er fegin að sá hana ekki í sumar áður en ég og Freyr fórum ein í flugferð til útlanda!
Í kvöld heldur svo menningarstarfsemin áfram, við hjónin ætlum að fara í Borgarleikhúsið að sjá Woyzek, ég er mjög spennt fyrir því. Verður alla vega augnakonfekt það er víst öruggt. Eftir menningu í höfuðborginni verður brunað austur og þar tekur við annars konar menning. Tónleikar í heimahúsi og spjall um allt sem skiptir öllu máli, hlakka til að sjá þig Sif!
Að öðru leyti kveð ég í bili, góða helgi!

Hitt og þetta úr daglegu lífi

Jæja, vikan komin af stað enn eina ferðina. Við fórum í IKEA eins og um var rætt á föstudaginn og komin eru ný náttborð. Ég laumaði auðvitað með smá jóló í innkaupakörfuna en ekki of miklu þó. Ég get svo glatt ykkur sem áhyggjur höfðu að um kvöldið guggnaði ég. Þegar börnin voru sofnuð og allt komi í ró þá var ég of þreytt fyrir nokkuð föndur og alls ekki í stuði fyrir að stelast í jólalögin, kannski sem betur fer og hefur löngunin ekki komið yfir mig aftur. Við skelltum okkur í bústaðinn á laugardag, karlarnir smíðuðu pall og ég eins góðri húsmóðir sæmir sá ég um vöfflurnar með middagskaffinu.
Ég fór í hitting í gær, voða gaman. Mikið gott að borða, namm namm, takk fyrir mig Sif. Það er líka alltaf gaman að hittast skvísurnar að spjalla. Engar voru kjaftasögurnar, alveg glatað enda færi ég svo sem ekki að tíunda þær hér. Dagurinn í dag lofar bara góðu, byrjar vel svo það er ekki eftir neinu að bíða nema skella sér að stað í hin hversdagslegu verk og sinna heimilinu, skyldan kallar.
P.S. Ég er reynar mjög ósátt við eitt sem er að gerast. Ég heyrði í útvarpinu að nú fyrir jólin væri von á endurgerðu "Hjálpum þeim". Auðvitað var ég glöð fyrst og setti mig strax í stellingar. Nei, nei, þá er víst búið að velja söngvarana og ég minnist þess ekki að Einar hafi haft samband við hina einu sönnu alvuru "Hjálpum þeim" liðsheild. Ég meina "komm on" við kunnum textann alveg, jafnvel án undirsöngs, spilað á B-hlið. Ég er pínu móðguð, við sem höfum haldið þessu lifandi síðan um árið. Ég hef þar að auki staðið í ströngu í söngnáminu í vetur ef svona nokkuð skyldi bjóðast. Ég segi nú bara jóla hvað !!

Húsmóðirin rís af svefni

Jæja, þetta gekk yfir og heldur betur. Kannski er ég smá manísk, annaðhvort í ökkla eða eyra hjá mér. Ég fór í sundleikfimina mína í gærmorgun og ákvað að reyna að kýla allt burt sem kallaðist slen. Viti menn það virkaði. Þetta fór hægt af stað og ég byrjaði að endurraða í eldhússkápunum. Ásrún vissi orðið alveg hvar kexið var geymt og var farin að hanga linnulaust yfir þeirri skúffu svo kexið er komið í felur og plastdollur í staðin. Fyrst ég var komin í stuðið var eins gott að halda áfram svo ég fór að endurraða kommóðum í húsinu. Ein eldgömul og að hruni komin fékk að fjúka úr húsi og fer á haugana um helgina. Önnur hirsla ögn skárri en þó ekki fékk að fara í sólhúsið og fær að skemmast þar þegar tekur að rigna og húsið að leka. Skiptiborðið er ekki lengur skiptiborð og er komið inn í stofu. Skotist var í Europris og bætt við döllum undir dót sem þvælist annars hingað og þangað. Svo mín var í stuði, auðvitað var svo lokhnykkurinn að ryksuga með nýju ryksugupokunum. Hver segir svo að líf hinnar þreyttu húsmóður geti ekki tekið á sig óteljandi og spennandi myndir. Á eftir er ég að hugsa um að skjótast með börnin í IKEA og kaupa ný náttborð, sem hægt er að loka og fela allt draslið og rykið sem safnast fyrir. Það er pottþétt að ég ætla líka að skoða jólaskrautið.
Eiginmaðurinn er í kvöld að spila með sinni einstöku hljómsveit Slow Train, þeir verða á Útlaganum á Flúðum. Endilega kíkið á málið sem eru í gírnum. Ég er ekki svo sjúk í djammið svo ég ætla að vera heima og sinna börnunum, hangi ekki við slefandi við sviðið í þetta skipti, kannski næst ;-) Þegar börnin eru sofnuð verður tekið til við föndrið og fyrst karlinn er ekki heima er aldrei að vita nema ég laumist til að hlusta á eins og eitt til tvö jólalög eða jafnvel Bolton ef þannig stendur á hehheh. En þið lofið að segja ekki neinum, usssss!
Góða helgi!

Þreytt húsmóðir

Helgin er liðin og við komust til Reykjavíkur. Þetta var hið fínasta matarboð og mjög gaman að hittast, borða og spjalla. Sum sé kærkomið ,,night out". Annars hefur verið einhver mánudagur í mér alla dagana eftir. Ég gersamlega nenni ekki að vera húsmóðir. Geri hin nauðsynlegustu verk með hangandi hendi. Held svei mér þá að nágranarnir taki þátt í því að lauma hingað ryki og drasli svo ég hafi ekkert annað að gera en þrífa og taka til. Mig grunar líka að ég sé að þvo fyrir hálft þorpið, það bætist og bætist í óhreinatauið og samt er ég alltað að setja í vél, hengja upp, brjóta saman o.s.frv. Ég er bara ekki í nokkru stuði fyrir þetta þessa dagana en einhver verður að sinna þessu, ég er heima svo ..... Mig langar reyndar bara að vera föndra jólakort, ég er eiginlega smá sjúk. Það er eitthvað svo notalegt að sitja bara og dúllast, detta inn í annan heim og sjá ekkert með jólafrið og fögnuð, samt er bara nóv ný byrjaður. En jæja hvað um það, það þýðir ekki að lifa bara í draumheimi, ekki er hægt að bjóða upp á jólkort í kvöldmat, hehehe! Hvað skyldi annars meðal jólkort innihalda margar hitaeiningar?
Jæja, nóg af kvarti og kveini í bili, þetta gengur allt yfir það er pottþétt. Áfram ég, fæ á eftir sendingu af ryksugupokum og þá duga engar afskanir lengur!