Guðbjörg Arnardóttir

Friday, October 28, 2005

Snjókorn falla

Þá líður vikan eins og endranær. Það hefur verið ýmislegt að gera í hversdeginum. Nú hefur mín keppst við að koma börnunum í ból á skikkanlegum tíma það er svo marg spennandi sem mig langar að dunda í á kvöldin. Ég er rosa spennt í jólakortunum, það er mjög skemmtilegt ;-) Svo eru það bækurnar, ég hef verið að lesa mjög áhugaverða bók; Minn hlátur er sorg, ævisaga Ástu Sigurðardóttur skáldkonu. Þetta er mögnuð lesning og ekki öfundsvert hlutskipti að vera þræll Bakkusar. Eftir lestur ævisögunnar varð ég mér úti um smásögu- og ljóðasafn Ástu, mjög fínar sögur. Það er alltaf gaman að glugga í eitthvað gamalt og gott. Þannig að sjónvarpsdgskráin kemst ekki með tærnar þar sem þessi áhugamál hafa hælana, tvösgott að við ekki að borga af mörgum stöðvum. Þá yrði ég í enn meiri vandræðum, nóg er nú samt. Því oft upplifi ég mig eins og persónu úr Spaugstofunni sem hafði svo mikið að gera að hún svitnaði og svitnaði, hljóp um allt stynjandi og kom engu í verk. Ég reyni nú að hemja mig og velja bara eitt í einu.
Annars er blessuð blíðan, vetur, vetur, vetur. Þá sjaldan að við hjónin lyftm okkur eitthvað upp um helgar þá stóð það til í kvöld. Eigum heimboð í mat í Reykjavík í kvöld, löngu búið að panta pössun í Þóristúninu og allt klárt. Þá mætir Kári og hlær framan í okkur, mér finnst við ekki eiga það skilið að komast ekki og sitja bara heima fyrir framan imbann eins og flest önnur kvöld. Þó ég sé nú spennt í föndrinu þá er ég hundrað sinnum spenntari yfir því að borað mat ein og sjálf . Fá í eitt skipti frí frá því að mata, slást við einhvern sem ekki þykist vilja hitt eða þetta, hlaupa til af því að það gleymdist að koma með gaffal, hlaupa upp frá borðinu eldsnöggt og ná í tusku til að þurrka mjólkina, þurfa ekki að skipta um fötin mín strax á eftir sem bera matseðilinn framan á sér. Já, bara borða matinn minn temmilega heitan í rólegheitum og spjalla í rólegheitum. Ég bið bara um eitt kvöld af ótalmörgum, ég skal í Bæinn þó ég þurfi að fá lánað bílinn hjá Björgunarsveitinni. Segi annars bara góða helgi og ferðasögur verða næsti póstur á alnetinu.

Tuesday, October 25, 2005

Gangan góða

Við systurnar skelltum okkur í gönguna góðu í gær. HÚRRA! Það var rosa gaman, ég hefði ekki viljað missa af þessu, þó við höfum ekki séð nema örsmátt brot af atriðunum þá breytir það ekki öllu. Við byrjuðum við Hallgrímskirkju, komust á Ingólfstorg og svo lölluðum við okkur heim aftur með viðkomu á orkustöð. Þetta var flott. Það var líka bara rosa gaman að vera með systu litlu, ekki oft sem við erum bara tvær og getum spjallað um allt. Oftast erum við umrkringdar ættingjum og vinum sem tala meira en við heheheh eða gargandi börnunum mínum. Flottur dagur með flottum konum. Svo er bara vonandi að fullt jafnrétti náist hið fyrsta.
Þessi dagur var hins vegar venjulegur, hversdagurinn uppmálaður. Fór og reyndi að kenna krökkum um Guð og lífið í Kirkjuskólanum en þess á milli reyndi ég að ala upp börnin mín og eitt til ;-) Kíktum svo á einn þriggja vikna gutta áðan, voða fínn.
Nú hef ég hins vegar komið síðunni svolítið í gang eftir stutta kennslustund í bloggi hjá kennslukonunni hennir systur minni, takk Elfa ! Nú ætla ég í smá dadaradadamm ...... haldið ykkur ! Jólaföndur. Já ég fór í PS í morgun og keypti efni í jólakort og ætla að hafa gaman af þessu meðan tími er til, það verður pottþétt ekki í desember. Svo þið öll sem fáið frá mér jólakort megið búast við heimagerðu frá hinni myndarlegu húsmóður, hehehheh!!
Upp með skærin og ble í bili

Monday, October 24, 2005

Til hamingju með daginn stelpur!

Kvennafrídagurinn runninn upp og eftir vangaveltur á ýmsa lund gat ég ekki annað en verið trú minni innri konu. Ég skutlast því til Reykjavíkur á eftir og ætla að ganga með systir minni. Það er margt sem dregur mig af stað og vona ég að þessi dagur skili miklu fyrir kvennabaráttuna. Sumir segja að þetta sé nú meira bullið, það ríki fullkomið jafnrétti alls staðar í þjóðfélaginu. Já, einmitt! Þá þarf ég ekki annað en skoða landshlutablaðið Gluggann frá því síðastliðin fimmtudag. Í Glugganum er mynd af góðum skólabróðir mínum, sem verið var að vígja til prests í Skálholti. Ég óska honum að sjálfsögði innilega til hamingju og óska honum alls hins besta í starfi. Hins voru með honum á myndinni vígsluvottar og var þetta hinn myndalegasti hópur nema hvað þetta voru allt stórir og stæðilegir karlmenn, já það má með sanni segja að miklu hafi verið áorkað síðustu 30 árin eða hvað? Ég fer því eldheit til höfuðborgarinnar og segi ekkert nema áfram við stelpur!

Liðin vika

Þá er komin föstudagur enn eina ferðina, tíminn flýgur. Vikan hefur verið hlaðin verkefnum. Við höfum verið með aukabarn, hann Jóhann Fannar í pössun eftir hádegi. Þau hafa nú ekki mikil samskipti frændsystkin þrátt fyrir að vera fædd með eins dags millibili og legið saman á sjukrahúisinu. Það kemur þó með aldrinum er ég viss um. Ég var með mjög ungan mann í vinnu hjá mér í morgun. Freyr Hreinsson tók til í herberginu sínu. Honum var mútað eða öllu heldur boðin laun gæti hann tekið til. Hann lokaði að sér og gerði það mjög samviskusamlega og var þetta mjög vel gert hjá honum. Peningana ákvað hann að nota til að leigja spólu og eftir leikskóla fórum við og tókum Bionicle 3, þannig að laununum var strax eytt. Eiginmaðurinn fór í morgun í Ljóta poll að reyna að landa nokkrum fiskum. Auðvitað vona ég hans vegna að hann hafi veitt en hvað mig snertir er nóg til að silungi í frystinum og ég hef eiginlega fengið nóg af silungi í bili. Langar núna bara í þorsk og soðna ýsu. En það verður að nýta það sem til er. Við erum sum sé hress hér í Stekkholtinu og komum vel undan vinnuvikunni. Framundan eru veisluhöl um helgina, afmæli á morgun og skírn á sunnudaginn, alltaf nóg af mannamótum í kringum okkur. Nú hef ég lokið máli og hef hugsað mér að skjóta á mig einum bjór svona af því að það er flöskudagur en þó ekki meira en einum til tveimur. Góða helgi!

Tuesday, October 18, 2005

Gjugg í borg

Það byrjar ekki frumlega bloggið. Elfa syss klukkaði börnin mín en þar sem það yrði bara væmið að fara að skrifa um þau þá ákvað ég að slá til og gera míns eigins síðu og sjá hvað ég nenni. Byrja alla vega á þessu klukki og sjá svo hvað gerist. Ég hef voða gaman að því að fylgjast með mínum félögum og kannski bara eru einhverjir þarna úti sem ekki nenni að hringja í mig og vilja frekar lesa um mig á tölvuskjánum.
Klukkið:
Ég er skipulags og reglu sjúk. Það kemur fram í mörgu. Ætla ég því að telja upp fim atriði sem styðja þá staðreynd.
1. Í gær vorum við hjónin að setja kjöt í frystinn í miklu magni og það pirraði mig smá stund að ég var ekki með nógu flotta límmiða til að setja á plastpokana, bara með hálf klippta og mér fannst það hálf ,,sjabbí'', ég veit þetta er sjúkt.
2. Þegar ég er í miklu svingi þá raða ég í uppþvottavélina með þvi að hafa allar skeiðar sér, alla gaffla sér o.s.frv. Já, ég veit ég er líklega orðin of ... í húðsmóðurhlutverkinu.
3. Þetta er líklega einmitt ástæðan fyrir því að ég fann mig mun betur í Þýskalandi en í Danmörku. Lét ligegladheit Danana pirra mig. Eitt námskeiðið sem ég sótti Nord-plus veturinn minn í Köben voru fámennir tímar þar sem við sátum við borð og spjölluðum. Ekki þótti annað en sjálfsagt þó reykt væri inni í stofunni og dró kennarinn óspart fram öskubakkann til að minna liðið endilega á að fá sér réttu. Í öðrum tíma þessa námskeiðis þá var tímanum breytt, honum var seinkað því kennarinn og einn annar nenntu ekki að vakna svona snemma til að ná lestinni, með seinkuninni gátu þau náð lestinni svolítð seinna og seinkað vekjaraklukkunni. Þetta er ekki minn háttur.
4. Ég er sjúk í kassa og skipulagshillur. Mér finnst dásemd að fletta í gegnum síðurnar í IKEA bæklingnum sem sýna ótal útfærlsur á skipulagi. Ég get skoðað þessar síður aftur og aftur og látið mig dreyma um fullkomið skipulag í húshaldinu. En líklega er best fyrir alla aðila heimilisins að þetta verði ekki að veruleika.
5. Ég á það til að skipuleggja í huganum atburði dagsins í smáatriðum, einkum í hvaða röð ég eigi að gera hlutina. Þetta getur valdið erfiðleikum sérstaklega þegar ég gleymi að upplýsa saklausan eiginmann minn um skipulagið. Svo þegar hann gerir hlutina í annarri röð en ég ætaði þá getur mín orðið soldið pirruð. Reynar sjá börnin nokkuð reglulega um að skipulagið gangi ekki upp svo ég er í æfingu við að taka því sem að höndum ber.

Þannig var það og nú er skipulagið þannig að ég ætla að kíkja á útkomuna, senda systir minni skilaboð um að ég hafi staðið mína pligt, slökkva á tövlunni og koma mér í ból.
Já, ég klukka Lindu Björk færnku mína, hún var áðan í heimsókn og ég er viss um að hún er í stuði fyrir þetta.

Halló, einn, tveir, þrír

Prufa hvernig þetta virkar og ef allt gengur að óskum kannski bara ég láti í mér heyra